The Gray Mirror By Nader Osama

 " أكتب لأنى أريد أن أرى ما بداخلى, أريد أن أنير الظلمة التى تسكن أحشائى, لأرى حقيقتى كما هى, لأتعرف على هويتى و لكى تكون واضحة لكم أجمعين. أكتب لأتغلب على الألم الذى تزايد داخل قلبى و لم يعد بإمكانى احتماله لذا أطرده خارجاً. أكتب لأن تلك الطريقة الوحيدة التى أعرفها لأتحدث بمكنونات قلبى التى لا يقدر أن ينطق بها لسانى. أكتب و أتمنى أحياناً ألا أفعل, لكن عندما أكتب أشعر بأننى ما زلت حياً." - حلو أوى اللى إنت كاتبه ده يا وزوز. = بس أولاً مش انا اللى كاتب الكلام ده, ثانياً انا متأكد إنك مقريتيهوش ! - مبنقولش كده يا بابا, بس دى شبه طريقة كتابتك أوى, إزاى مش انت اللى كاتب ده؟ = ده أحمد خالد توفيق يا جميلة, كان كاتبها فى رواية مش فاكر إسمها إيه, أياً كان يعنى. - إنت بتقراله؟ = لأ مبحبش style رواياته بصراحة, هو طريقته فى الكتابة عظيمة بس كمحتوى قصص مش بيعجبنى يعنى, إنتِ بتحبيه؟ - مقريتلوش حاجة, انا عموماً مليش تقل عالروايات أوى بس أحياناً بقرا حاجات لما حد يقوللى عليها حلوة. = طب فى رواية حلوة أوى عايزك تبقى تقريها, فكرينى بعدين أقولك عليها. - طب يا حبيبى ليه بعدين, ما تقوللى دلوقتى ...

  الساعة دلوقتى 1 صباحاً و ده وقت اللى كل الأفكار السوداوية بتهجم عليا و بتاكل فى دماغى, ده الوقت اللى بيبقى كل الوجع اللى مدفون جوا عقلى الباطن بيحفر طريقه عشان يحاول يطلع برايا فى هيئة دموع بس بتفضل محبوسة. بسأل نفسى كل يوم انا عايز إيه و إمتى أو إزاى هبقى أحسن. أو عالأقل أبقى كويس بس ! الإجابة الثابتة هى إنى عارف كويس انا مش عايز إيه و عارف إيه اللى واجعنى. بكتب ده عشان من ناحية انا محتاج أطلع اللى جوايا عشان انا تعبان و من ناحية تانى عشان مش عايز أحس إن انا لوحدى, عايز ألاقى حد يشاركنى ألمى عشان أعرف أشاركه فرحى. متضايق من فكرة فقدان حد عزيز عليا بسبب الموت زى جدو. مش قابل فقدان حد عزيز عليا بسبب سفر و بعد المسافة. متضايق من فقدان حد عزيز عليا بسبب اختلاف الأولويات و الانشغال فى الحياة. متضايق من فقدان حد عزيز عليا بسبب إنه مبقاش عارف يستحملنى زى ما انا و مش قادر يكمل يحبنى. متضايق من فقدان حد عزيز عليا بسبب إن الظروف أجبرتنى على فقدانه. متضايق من فكرة إنى أحب شخص بس ميحبنيش بنفس الطريقة أو نفس القدر و كوننا حاطين بعض فى أماكن مختلفة ده ميخليش علاقتنا تكمل. متضايق من نفسى بسبب ...

*احتياطى هيه, احتياطى هيه*  - تفتكر حد هياخد الحصة دى و هيروحونا بدرى و لا هيجيبوا تربية عملى؟ = معتقدش لا ده ولا ده, مس ثرية لما بتغيب دايماً بتقول لحد تانى ييجى يشرح مكانها. - يا عم ما دى مش حصة عربى أصلاً, دى sciences. = إيه ده؟ مستر سعيد غاب؟ انا مش مصدق نفسى ! - يا موحا ما هما كانوا قايلين أصلاً إنه هيروح الScience fair فى نص التيرم. = أيوه صح, ده شادى فى 5B كان قايلى إنه رايح. يلا كويس انا مبحبش مستر سعيد ده أصلاً. عمرو انا آسف دخلت فى القصة على طول بس اليوم ده كان ضحك ميتنسيش, بالمناسبة انا عمرو و سامح صاحبى من و إحنا صغيرين, من أيام المدرسة بالتحديد. سامح كان شاطر أوى بس فى نفس الوقت مكانش بيحب يبان معرفش ليه, يعنى مثلاً و إحنا فى المدرسة وقت الScience fair ده لو كان راح كان هيفشخ الواقع لأنه ذكى جداً بس هو يمكن كان بيخاف دايماً إنه يفشل أو مثلاً على المدرسة كان بيخاف من فكرة إنه ميطلعش الأول, هو كان فى العادى بيطلع التانى أو التالت عالدفعة و متأكد إنه كان يقدر يطلع الأول بس هو اللى مكانش عايز, يمكن عشان كان هيفضل دايماً تحت ضغط إنه لازم يطلع الأول. حتى مقاييسه كانت مضحكة, ...

بعد ما شقتى اتقلبت عشان نزلت و نسيت أقفل الباب قررت إنى لازم ألاقى حل لمشكلة قلة التركيز اللى انا فيها دى, قررت إنى أدور عالنت و لقيت كمية مقالات مهولة كانت أغلبها عن مرض ألزهايمر أو ADHD اللى هو قلة التركيز و فرط الحركة و قررت إنى أقرا فى السريع كده عنهم برغم إقتناعى إن اللى انا فيه ده مش حاجة من دول فلقيت شوية حاجات عامة ممكن تنطبق عليا أو على أى إنسان عموماً بس الأكيد إنى مش مريض بحاجة من الاتنين دول عشان فى حاجات كتير تبع الأمراض دى لا تنطبق عليا خالص, بس برضه لما قريت بدافع الفضول لقيت إن العلاج من الحاجات دى بتبقى أدوية معينة و لازم تحت إشراف طبى. المهم من هنا جت الفكرة إنه ليه مجربش حوار الإشراف الطبى, أو بالأصح ليه مروحش لدكتور نفسى يشوف إيه اللى عندى ده لأنى جبت أخرى من نفسى و الحاجات الغريبة اللى بتحصل. فدورت على الدكاترة اللى قريبين منى لقيت فى الريزالتس اللى طالعه أبلكيشن إسمه فيزيتا مرتب الدكاترة على حسب التخصصات بتقييم بالنجوم فملقيتش أى حد تقييمه كويس فى الفيوم مقارنةً باللى موجودين فى الجيزة جنبنا أو فى القاهرة, و كنت بفكر أكتب و أسأل عالفيسبوك بس عارف الناس كلها هتس...

  الحكاية ابتدت من فترة, مش فاكر امتى بظبط بس من كذا سنة قدمت على فيزا فى السفارة و أخدت Accept و سافرت و دى كانت بداية كل حاجة حلوة و وحشة فى نفس الوقت. كانت بداية إن Life is not fair , عشان تاخد حاجة لازم تدفع تمنها حاجة تانى, و أحياناً محتاج تدفع تمن حاجات إنت ملكش دعوة بيها.   كلنا و إحنا صغيرين عكينا و عملنا غلطات بهدلت حياتنا لكن لكون الحياة ماشية برتم سريع مبتقفش عشان نشم نفسنا أو نلحق نتعافى فبنبقى مجبرين نواكب سرعة الحياة و قسوتها و ننشف. انا عكيت أو اتعكيت مش عارف بظبط لأنى مش عارف تصرفاتى كانت صح ولا غلط بس انا زى أى حد حبيت و سبت أو إتسابت مش فاكر و مش فارقة, المهم إنى نشفت و قلبى قسى أو ده اللى كنت فاكره يعنى... مش حابب أخش فى تفاصيل ملهاش لازمة بس اللى أقدر أقوله إنى ساعة ما أول علاقة دخلتها باظت حاولت اتخطى الوجع بأى طريقة, كنت بسحل نفسى فى الشغل ساعات, فى دنية الكلية و صحاب الكلية ساعات, فى عك و حاجات غلط ساعات, بس المهم فى كل ده إنى أفضل مشغول و مسحول فى أى حاجة بعيد عن أفكارى اللى بتاكلنى.   *بسافر...  و برجع مالسفر*   *صوت ت...

 قبل ما أبتدى أكتب اللى فى دماغى عايز أقول مقدمة سريعة عن حالتى اللى ممكن متهمش ناس كتير من اللى هيقروا ده, انا علاقتى بربنا مش فى حتة كويسة خالص و مش بكتب اللى بكتبه دلوقتى من منطلق دينى على قد ما كل شخصية هتكلم عنها فيها حتة منى, طبعاً ده مش مفهوم دلوقتى بس الدنيا هتوضح أكتر لما تبتدى تقرا.   القصة الأولى: انا مش عارف أقول إيه عن نفسى بس انا مش هقول انا جامد و كده يعنى بس انا راجل بتاع شغل, قوللى مطلوب منك كذا هنجزه. انا مش قاعد في مكتب و كده, انا راجل فلاح من الآخر بشتغل في الأرض. اتعلمت التواضع من أبويا عشان إحنا كنا عيلة على قد حالنا, بس انا لما كبرت اكتشفت إن ده مكانش تواضع على قد ما هو كان عقدة صغر نفس و إن من كتر ما كنا على قد حالنا انا وصلت إنى شايف نفسى ولا حاجة. بإختصار لرغى كتير كلكم عارفينه ظهرلى ربنا قاللى انت جبار بأس و هتروح تحارب و تحرر بلدك و قعد يتحدانى إنه بأقل إمكانيات و أصغر جيش هنكسب الحرب و فعلاً ده حصل و من ساعتها صورتى عن نفسى إتغيرت إنه انا مش ولا حاجة, ده انا الشخص اللى ربنا استخدمه عشان يحرر شعبه و عمل بيه معجزة و إنى لأ ييجى منى كتير. ...