The Gray Mirror By Nader Osama

*احتياطى هيه, احتياطى هيه*  - تفتكر حد هياخد الحصة دى و هيروحونا بدرى و لا هيجيبوا تربية عملى؟ = معتقدش لا ده ولا ده, مس ثرية لما بتغيب دايماً بتقول لحد تانى ييجى يشرح مكانها. - يا عم ما دى مش حصة عربى أصلاً, دى sciences. = إيه ده؟ مستر سعيد غاب؟ انا مش مصدق نفسى ! - يا موحا ما هما كانوا قايلين أصلاً إنه هيروح الScience fair فى نص التيرم. = أيوه صح, ده شادى فى 5B كان قايلى إنه رايح. يلا كويس انا مبحبش مستر سعيد ده أصلاً. عمرو انا آسف دخلت فى القصة على طول بس اليوم ده كان ضحك ميتنسيش, بالمناسبة انا عمرو و سامح صاحبى من و إحنا صغيرين, من أيام المدرسة بالتحديد. سامح كان شاطر أوى بس فى نفس الوقت مكانش بيحب يبان معرفش ليه, يعنى مثلاً و إحنا فى المدرسة وقت الScience fair ده لو كان راح كان هيفشخ الواقع لأنه ذكى جداً بس هو يمكن كان بيخاف دايماً إنه يفشل أو مثلاً على المدرسة كان بيخاف من فكرة إنه ميطلعش الأول, هو كان فى العادى بيطلع التانى أو التالت عالدفعة و متأكد إنه كان يقدر يطلع الأول بس هو اللى مكانش عايز, يمكن عشان كان هيفضل دايماً تحت ضغط إنه لازم يطلع الأول. حتى مقاييسه كانت مضحكة, ...

بعد ما شقتى اتقلبت عشان نزلت و نسيت أقفل الباب قررت إنى لازم ألاقى حل لمشكلة قلة التركيز اللى انا فيها دى, قررت إنى أدور عالنت و لقيت كمية مقالات مهولة كانت أغلبها عن مرض ألزهايمر أو ADHD اللى هو قلة التركيز و فرط الحركة و قررت إنى أقرا فى السريع كده عنهم برغم إقتناعى إن اللى انا فيه ده مش حاجة من دول فلقيت شوية حاجات عامة ممكن تنطبق عليا أو على أى إنسان عموماً بس الأكيد إنى مش مريض بحاجة من الاتنين دول عشان فى حاجات كتير تبع الأمراض دى لا تنطبق عليا خالص, بس برضه لما قريت بدافع الفضول لقيت إن العلاج من الحاجات دى بتبقى أدوية معينة و لازم تحت إشراف طبى. المهم من هنا جت الفكرة إنه ليه مجربش حوار الإشراف الطبى, أو بالأصح ليه مروحش لدكتور نفسى يشوف إيه اللى عندى ده لأنى جبت أخرى من نفسى و الحاجات الغريبة اللى بتحصل. فدورت على الدكاترة اللى قريبين منى لقيت فى الريزالتس اللى طالعه أبلكيشن إسمه فيزيتا مرتب الدكاترة على حسب التخصصات بتقييم بالنجوم فملقيتش أى حد تقييمه كويس فى الفيوم مقارنةً باللى موجودين فى الجيزة جنبنا أو فى القاهرة, و كنت بفكر أكتب و أسأل عالفيسبوك بس عارف الناس كلها هتس...

  الحكاية ابتدت من فترة, مش فاكر امتى بظبط بس من كذا سنة قدمت على فيزا فى السفارة و أخدت Accept و سافرت و دى كانت بداية كل حاجة حلوة و وحشة فى نفس الوقت. كانت بداية إن Life is not fair , عشان تاخد حاجة لازم تدفع تمنها حاجة تانى, و أحياناً محتاج تدفع تمن حاجات إنت ملكش دعوة بيها.   كلنا و إحنا صغيرين عكينا و عملنا غلطات بهدلت حياتنا لكن لكون الحياة ماشية برتم سريع مبتقفش عشان نشم نفسنا أو نلحق نتعافى فبنبقى مجبرين نواكب سرعة الحياة و قسوتها و ننشف. انا عكيت أو اتعكيت مش عارف بظبط لأنى مش عارف تصرفاتى كانت صح ولا غلط بس انا زى أى حد حبيت و سبت أو إتسابت مش فاكر و مش فارقة, المهم إنى نشفت و قلبى قسى أو ده اللى كنت فاكره يعنى... مش حابب أخش فى تفاصيل ملهاش لازمة بس اللى أقدر أقوله إنى ساعة ما أول علاقة دخلتها باظت حاولت اتخطى الوجع بأى طريقة, كنت بسحل نفسى فى الشغل ساعات, فى دنية الكلية و صحاب الكلية ساعات, فى عك و حاجات غلط ساعات, بس المهم فى كل ده إنى أفضل مشغول و مسحول فى أى حاجة بعيد عن أفكارى اللى بتاكلنى.   *بسافر...  و برجع مالسفر*   *صوت ت...

 قبل ما أبتدى أكتب اللى فى دماغى عايز أقول مقدمة سريعة عن حالتى اللى ممكن متهمش ناس كتير من اللى هيقروا ده, انا علاقتى بربنا مش فى حتة كويسة خالص و مش بكتب اللى بكتبه دلوقتى من منطلق دينى على قد ما كل شخصية هتكلم عنها فيها حتة منى, طبعاً ده مش مفهوم دلوقتى بس الدنيا هتوضح أكتر لما تبتدى تقرا.   القصة الأولى: انا مش عارف أقول إيه عن نفسى بس انا مش هقول انا جامد و كده يعنى بس انا راجل بتاع شغل, قوللى مطلوب منك كذا هنجزه. انا مش قاعد في مكتب و كده, انا راجل فلاح من الآخر بشتغل في الأرض. اتعلمت التواضع من أبويا عشان إحنا كنا عيلة على قد حالنا, بس انا لما كبرت اكتشفت إن ده مكانش تواضع على قد ما هو كان عقدة صغر نفس و إن من كتر ما كنا على قد حالنا انا وصلت إنى شايف نفسى ولا حاجة. بإختصار لرغى كتير كلكم عارفينه ظهرلى ربنا قاللى انت جبار بأس و هتروح تحارب و تحرر بلدك و قعد يتحدانى إنه بأقل إمكانيات و أصغر جيش هنكسب الحرب و فعلاً ده حصل و من ساعتها صورتى عن نفسى إتغيرت إنه انا مش ولا حاجة, ده انا الشخص اللى ربنا استخدمه عشان يحرر شعبه و عمل بيه معجزة و إنى لأ ييجى منى كتير. ...

  انا فعلاً مش قادر اتخطى اللى حاصل جوايا و مهما حكيت و حاولت أطلع اللى جوايا مش هعرف أوصل اللى عايز أقوله و حتى عشان أكتب الكلام ده الموضوع استنزف منى طاقتى كلها, محدش عنده فكرة انا كتبت الكلام ده كام مرة و اتمسح لأنه يأما مش معبر عن اللى جوايا كفاية يأما مش عايز حد يشوفه, يأما خايف لأسباب كتير بس اتمنى المرادى أقدر أكمل للآخر. شهر 10 اللى فات يعنى بعد ما دخلت الجيش بشهرين تقريباً حصل حاجة أخدت وقت كبير أوى عشان أقدر أحكى عنها و لما حكيت عنها فضلت كتير أوى بعمل نفس اللى بعمله دلوقتى هو إنى أكتب و أمسح و لما كتبت أخيراً مكانش ده 5 فى المية من اللى جوايا, بإختصار من غير ما أدخل فى تفاصيل فى حادثة حصلت و حد كان معايا فى الكتيبة اتوفى و العربية دى كان المفروض أركب فيها لكن لسبب معين ده محصلش و مش هقدر أقول أكتر من كده. الموضوع ده محدش عنده فكرة عاملى أزمة جوايا إزاى و مش عارف اتخطى ده لحد دلوقتى, فكرة إن كان فى حد معاك و مش موجود دلوقتى أياً كانت علاقتى بيه عاملة إزاى دى صعبة جداً, الشخص ده عشت معاه تفاصيل كتير صعبة تخليه حتى لو مش صاحب مقرب فانا متعلق بيه و مش قابل عدم وجوده. انا كل ...

  صوت منبه اه ده معاد الطابور الدنيا لسه ضلمة و عمال بشبه هطلع إزاى و انا متأخر كده؟ لأ كده استخبى ورا السور يا رب مياخدوش بالهم و يكتبونى حضور. محمد شريف... محمد شريييف !!! إكتبه يابنى غياب. إيه يعنى؟ هياخدوا روحى؟ لا يا روحى كده هتحط عالسيخ زى الكباب. يا عم يعملوا اللى يعملوه و يخبطوا دماغهم فى أكبر باب. خلى بالك انت كده اللى غلطان. مخك عطلان... شغل دماغك عليهم ترتاح. يا عم إفهم، دماغهم قفل و ملهاش مفتاح. إلحق ياسطى اتكتبت تخلف و ناويين يودوك فى الشلاحات. هاخد جزا؟ ما فى الآخر ناس بتترمى فى النار و ناس قاعدة فى الملاحات... و كله بالحب. بطل تهبد و تبقى مدب... لسانك هيوديك ورا الشمس. عايزنى اسكت و أقضيها زيكم همس؟ مش انا. انت مش وش هنا, خليك ملبس نفسك فى حيط. صاحبك معاه حق كده هتتربط من بوقك بخيط. محمد شريف ! لم شنطتك، بكره طالع على سترة. مش هينفع أطلع أمى تعبانة و مفيش شبكة، بالله عليكم شوفوا حد مكانى. هو كل واحد أقوله يطلع يفتح فى كانى و مانى؟ لازم تطلع بكره. يا عم بقولك أمى تعبانة، شوفوا حد غيرى. كلنا عندنا ظروف بس هو ده الميرى، نفذ الأمر يا عسكرى. يا فندم... انا حايش عنك الجزا،...

يوم ٢٦ مارس عام ٢٠١٨ بعد مرور ١٧ عام على الحادثة التى قلبت حياتى رأساً على عقب ها انا هنا الآن ما زلت حياً, نجوت من موت محقق فلقد كان من المفترض أن ألتقى بفاليرى فى المركز التجارى لنكمل يومنا و ليتنى ذهبت, ليتنى بقيت مع حبيبتى, منذ رحلت قد فقدت جزءً منى, انا حى أرزق أتنفس و أتحرك و برغم أننى أبدو حياً إلا أن جزء منى قد مات برحيلها عن عالمنا, ظللت أعواماً طويلة اتسائل لماذا ارتكب الله هذا الظلم الشنيع بحقى؟ لماذا أخذ منى محبوبتى و تركنى بالكاد حياً, لماذا لم يدعنى أغادر هذا العالم معها؟ لماذا و لماذا؟ حاولت أن اتخطى ما حدث و ظللت مركزاً أن أنسى فاليرى و لكن فى كل ليلة تحضرنى بابتسامتها الرقيقة و أتذكر تخطيطاتنا للرحلة. أتذكر مداعبتها لى فى الليلة التى سبقت الحادث. حققت هدفى بزيارة أكثر من مئة دولة بحلول عامى الخامس و الثلاثين, و قد حاولت تخطى مشاعر الحزن خلال الأعوام الماضية كثيراً خلال التعرف إلى فتيات من مختلف الجنسيات و قد تخطى الأمر العلاقات العاطفية فلقد كنت فاقداً للمشاعر, أمارس الجنس مثل الحيوان المتوحش و لكن بلا أدنى عاطفة, لم أستطع أن أحب غير فاليرى. لقد قاربت سن الأربعين و ها ...